Oogcontact van station Amersfoort naar station Deventer
We verloren elkaar uit het oog in station Apeldoorn
Deze flirt vond plaats op 17 Februari 2010
Woensdagavond 17 februari, tegen 20.30 uur sta ik op perron 1 in Amersfoort te wachten op de trein richting Enschede. Ik zie een lange, slanke man met grijs haar, zwarte jas,zwarte schoudertas. Witte oordopjes in, luisterend naar..... Hij gaat naar de kiosk en koopt een flesje water. Ik kijk regelmatig naar hem. Een warme, aantrekkelijke uitstraling. De trein heeft vertraging, er zijn een paar omroepen achter elkaar. Na weer een omroep spreekt hij me aan, dit is toch al omgeroepen? Een warme, verleidelijke stem. De trein komt eraan, ik vertel over de vele vertragingen van de afgelopen weken. We hebben het over met de auto gaan en files. Als we in willen stappen klinkt de fluit al, hij laat mij voor gaan. Hij vraagt aan de passagiers om door te lopen, hij wil er niet met zijn snor (?) tussen komen. Ik zeg dat ik ooit bijna met een vouwfiets tussen de deuren heb gezeten. Er is plaats genoeg, hij komt niet naast mij zitten, maar schuin achter mij. Ik wens hem een goede reis. De conducteur, ik heb oren op steeltjes, overstappen in Apeldoorn, richting De Maten. Ik kan me niet concentreren op mijn boek. Vanuit mijn ooghoeken zie ik de bewegingen van zijn voet. Hij kijkt even in zijn agenda(?) en in papieren. Observeren in een raam gaat helaas niet. Er wordt omgeroepen dat je in Apeldoorn kunt overstappen voor de richting Zutphen, de "torenstad". In Apeldoorn stapt hij uit, helaas. Ik volg hem met mijn ogen, ook als hij op het perron is. Hij kijkt naar binnen, ik lach naar hem. Dan vertrekt mijn trein, richting "koekstad".
Nu heb ik spijt dat ik de kaart met mijn naam en telefoonnummer (had ik ondertussen opgeschreven) niet heb gegeven.
Ik draag een zwarte jas, grote zwarte shawl, zwarte schoenen, lange, gemeleerde broek, bruine schoudertas. Het zou heel bijzonder en leuk zijn om hem weer te ontmoeten. Kopje koffie?
