Flirt, Contact of ov-ontmoeting in de trein naar Heerlen!


03 Maart 2014 hadden we oogcontact in de trein van station Utrecht Centraal naar station Heerlen
Op station Heerlen verloren we elkaar uit het oog
Gerard
carnavalsmaandag 3 maart 9:53 - 11:51 Traject Utrecht Centraal - Heerlen
Onder 't verhaal vind je de persoonsbeschrijving

"Je bent een uitdaging"
- in de hoop dat toeval mij twee keer wilt treffen

Beladen met een doorscheurend Action plastic zakje, grijs koffertje en rode rugzak volledig ingepakt in mijn winterjas en rood met donkerblauwe sjaal stapte ik de trein in. Het trapje aflopende afwegend of ik niet beter boven moest gaan zitten, of ik breeduit in een 4âtje ging of afgezonderd in een 2âtje. Ik liep eerst nog rondkijkend naar het 4âtje toe, maar draaide halverwege om en ging zitten. Toen bedacht ik me dat ik voor die reis van Utrecht naar Heerlen wel iets beter uitzicht wilde dan een smerig raampje en ging ik terug naar het 4âtje. De weinige medereizigers in dit deel keken me enigszins vreemd aan, maar ik besloot maar even te doen alsof dat me niet stoorde.
Vervolgens stoeiend met mijn pasgekochte roodzwarte oordopjes van de Action kon ik via het (schone) grote raam zien dat een jongen in het andere 4âtje met Vifit Appel Perzik flink zat te staren. Voor de oriëntatie keek ik nogmaals onschuldig om me heen en zag daar een vriendelijk lief glimlachende jongen zitten. Ik knikte en stoeide verder. Niet veel later vloog er een roze rubberachtig beest door de lucht met zachte rozige stekeltjes en grote ogen. Zoân bal die net wat groter dan je hand was, waar je in moest knijpen. Een klein meisje met donkere lange haartjes huppelde onze kant op en ging met de jongen spelen. Ze had het goed bekeken, met mij wilde ze niet spelen, want los van dat ik maar een meisje was, zag hij er natuurlijk wel erg leuk uit. Vrij direct vroeg hij na enige minuten spelen met haar (en ik die grinnikend toekeek) of ik niet gewoon bij hem kwam zitten. Ach ja, waarom ook niet.
Het gehele traject hebben we samen uitgezeten. Je was me continu aan het uitdagen zowel verbaal als fysiek. Ik voelde me ongemakkelijk, want je was aantrekkelijk maar we hebben beiden een relatie. Ik ben normaal gesproken ook niet zo van de spontane flirt. Toch belemmerde dit ons niet om tussendoor over onze school, studie, werk, relaties en nog een aantal minder oppervlakkige dingen te praten. Je kwam tot de conclusie dat ik niet spontaan en ontspannen was, maar wel vrij open en bereid om spontaan over te komen. Anders had ik je verzoek wel afgeslagen.
Je werkt als leidinggevende in de keuken, in (vermoedelijk) een chique, restaurant in Landgraaf. Daarnaast heb je als bijbaantje het-âmethetdoeltesteunenvoorKikaâ-mensen-lastig-vallen op straat. Ja, daar ben je goed in, want een van onze besproken onderwerpen was dat je vanaf begin af aan niet al te verlegen was om overduidelijk oogcontact te maken, over beter gezegd: te staren. Je heb een half kort kapsel (niet enkele millimeters, maar gerust een cm of 5, 6 dat om hoog staat). Had geen opvallende kleding, blousje (dacht ik), spijkerbroek, sportieve schoenen, zwarte jas en een propvolle sporttas.
Wat die twee uur van Utrecht naar Heerlen zo speciaal maakte dat ze me toch bij bleven? Ik denk dat het de combinatie was van plotselinge mannelijke aandacht (zeker als de desbetreffende persoon nuchter blijkt te zijn) en dat ik er maar niet kon uitkomen wat ik van je vond en nu nog steeds niet. Vanaf het staren in het begin, werd je rood en dacht ik dat je verlegen was. Niet veel later een grapjas, toen ineens een serieuze twintiger die bereid was om een discussie te voeren en nog iets later de womanizer die me steeds verder begon uit te dagen. âJe bent een uitdaging, ik wil kijken tot waar ik kan komen.â Je bent duidelijk gemaakt voor je baantje bij Kika. Je switcht binnen no time van persoonlijkheid. De meesten mensen neem je daarin vast snel mee, mij niet. Je hebt me er wel flink mee verward.
Ik ben altijd een persoon die alles rationeel doet. Bijvoorbeeld mijn afweging over mijn zitplaats - niet eens mijn gevoel of ik die jongeman in de gaten zou willen houden. Sterker nog, ik had hem nog niet eens gezien. Jij was zo exact het tegenovergestelde van mij. âIk denk meestal: Fuck it. Daarna zie ik wel verder. Sorry zeggen kan altijd nog. Jij daarentegen bent echt een verlegen âsorryâ-meisje. En ja, je lijkt wel een beetje op een Teddybeertje. â Ik heb de uren na de reis, de nacht en vandaag nog nagedacht over ons gesprek. âJe bent een uitdagingâ en natuurlijk die bijbehorende starende blik - of het was kinderspel en je hebt me compleet waar je me wilt hebben - of het is werkelijk de toeval die spreekt. Mijn rationalisme en mijn strijd tegen het impulsieve van de mens, boeide jou blijkbaar en dreef je ertoe om te kijken wat er uit me los te peuteren viel. Mijn comfort zone was al na enkele minuten verbroken en personal space kende jij natuurlijk niet. Daardoor overschreed je een flink aantal grenzen bij mij. Uiteindelijk - tot hier en niet verder - , maar daar sprak wel mijn verstand - en niet mijn gevoel. Dat is dan ook de uitdaging die mij juist zo boeide. Ik vind je een kwal, (eigenlijk ook een klootzak) en ik walg er écht van dat je zoân werkelijke âschijtâ aan de mens hebt dat je mijn grens bleef overschrijden, omdat je ergens wist dat iets (anders dan mijn verstand) dat verlangde. Toch ben ik van mening dat omdat het me maar bij blijft, mijn gevoel is dat wakker wordt na diepe slaap.
âIk stap daar uit.â âOke prima, ik aan de andere kant.â antwoordde ik. Ik weigerde makkelijk aan je mee te geven. Even als dat ik niet je vinger omhoog schoof op je ID om je achternaam te lezen - niet je mobiel nummer aanvaardde - je niet terug kietelde of streelde en dat ik - hoe zenuwachtig ik er ook van werd - je weigerde net zo lang aan te kijken als jij naar mij deed. Allemaal om maar niet direct mee te willen gaan in jouw misschien-wel-gespeelde-spel.

Begrijp het niet verkeerd: ik ben hartstikke gelukkig met mijn huidige relatie. En zo is Gerard zelf ook. Toch ben ik wel een beetje nieuwsgierig om hem nog eens te kunnen spreken, omdat hij toch wel meer teweeg heeft gebracht dan ik in eerste instantie hoopte. Ik werd meer overdonderd door het feit dat ik zomaar nuchtere mannelijke aandacht kreeg en ook in een behoorlijk tempo.
Mocht Hartstocht in de trein niets opleveren, net als de vele Google en Facebook pogingen en het toeval mij in korte tijd liever slechts één keer wilde treffen dan twee keer, dan zal ik het moeten doen met deze herinnering aan deze bijzondere treinreis. En dan ben ik stiekem toch best blij dat ik niet gekozen heb voor het smerige raampje in het 2âtje, maar het grote uitzicht in het 4âtje - ook al keek ik daar van 9:53 tot aan 11:51 niet zo heel veel naar (â¦)

Beschrijving:
Naam: Gerard (Gerardus)
Woont in: Regio Heerlen (ca. 30 min met de bus vanaf station)
Leeftijd: 20 jaar (26 juni 1993)
Lengte: ca. 175 cm
Bouw: Normaal
Haar: donkerblond/lichtbruin (lastig te zeggen) 5 - 6 cm op zijn hoogst (hanekam vorm) aan de zijkanten 1 - 3 cm
Kleur ogen: Licht, beetje mix van vooral groen, beetje grijs, blauw en bruin randje
Handen: Sterk en normaal, niet klein, geen worstvingers of mager etc.
Lach: lief, vooral met ogen (de pretoogjes deden me aan die van Dan Karaty denken :P)
Kleding: Niet opvallend, blousje, spijkerbroek, sportieve schoenen, zwarte korte waterafstotende jas, propvolle sporttas
Geboren in: Ede
Werk: Leiddinggevende keuken (vermoedelijk) chique restaurant (fotoâs gezien van amuse met o.a. rode biet - jij kan vast heerlijk koken ï) en Kika (werven van nieuwe donateurs)
Sport: (momenteel) niet
Traject: Utrecht Centraal - Heerlen
Datum: 3 maart 2014
Tijd: 9:53 - 11:51 (hij stapt op rond 7:30 in Haren)
Zijn reis: Afkomstig uit Haren, via Groningen. Kwam terug van zijn vriendin (vermoedelijk) Tessa (appte hij af en toe mee en ze had twee hartjes achter haar naam) die hij elk weekend bezoekt. Daar reist met zijn anonieme OV-chipkaart zonder pardon 360 km voor(!) Heeft sinds iets meer dan 2 maanden een relatie (ontmoet via Hot or Not, soort van Tinder).
Studie: Onbekend - in ieder geval geen HBO of WO
Plannen: Ging carnavallen in Limburg met een (gewone) vriendin. Geen extreem grote fan van carnaval en alcohol. Geen extreme behoefte aan.
Opvallend: Kan goed overweg met kinderen. Spreekt makkelijk mensen aan. Knippert weinig ogen, staart en glimlacht veel. Zoekt ook veel fysiek contact. Plagerig, maar soms ook serieus. Geen extreem Limburgs accent, zei vaak âwabliefâ (hoor ik toch niet iedere Limburger zeggen)

Ik:
Leeftijd: 18 jaar
Lengte: 165 cm
Bouw: gespierd in benen - verder normaal/niets opvallends
Haar: tot over schouders, bruin
Kleur ogen: donkerbruin
Kleding: Laarsjes, zwarte legging, donkerrood rokje, zwart shirt met lange mouwen en col die met een wijde hals is uitgesneden (dus valt als een normaals shirt), bruine lange stoffen jas, rooddonkerblauwe sjaal, rode rugzak, grijs koffertje en Action tasje.
Geboren/woont in: Noord-Brabant, regio Tilburg
Mijn reis: Onderweg vanuit vriend naar familie in Limburg
Studie: nog op school, straks HAN Nijmegen
Plannen: Carnaval in Heerlen, optocht in buitenwijkje, dinsdag weer richting huis.