Flirt, Contact of ov-ontmoeting in de trein naar Rotterdam Centraal!


Oogcontact in de trein van station Maastricht naar station Rotterdam Centraal
We verloren elkaar uit het oog in station Rotterdam Centraal
Deze flirt vond plaats op 06 Juni 2016
Al vanaf Maastricht zat ik in de trein, z'n dubbeldeks intercity die al enige jaren oud is, klaarblijkelijk want de bekleding was al wat aan het verkleuren en verweren.

Jij stapte pas later in op de ns intercity in de richting Amsterdam met eind bestemming schagen ik moet nu gokken maar naar mijn herinnering was dit station weert.
Je ging in het tussen stuk, bij ingang van de trein daar waar je ook fietsen, rolstoelen, koffers, schreeuwende kinderen en als het echt moet jezelf kan plaatsen.
Dus niet zozeer in de coupe zelf, nee daar waar je ook een toilet kan vinden of mensen zoals ik want daar zat ik op een klapstoeltje (bevuilt van mijn hike) en daar tegenover me ging jij zitten op een soort gelijk klapstoeltje. Beide stapte we vervolgens in Eindhoven over en zag nog een glimp van je op Rotterdam centraal waar je de Metro pakte (neem ik aan) ik koos mijn weg naar de fietsenstalling. Maar toen ik om keek zag ik dat je mijn weg volgde. (en ja al die tijd ondernam ik niks.)

In de trein was het moeilijk om niet naar je te kijken en andersom was het ook voor jouw moeilijk mij te negeren. Omdat we beide niet bepaald een raam hadden om naar buiten te kijken. Hoewel ik dat wel een poging waagde via het raam naast mij naar buiten te staren. jij verkoos je digitale raam naar de wereld van je vrienden op facebook, whatsapps, faceswap en wat al niet. Desondanks vingen we elkaars blik een enkele keer, je lachte verlegen maar liefdevol naar me. We keken elkaar niet echt aan maar ik voelde dat je contact zocht en wanneer ik keek keek jij weg en lachte kort.

Echt of dit nu werkelijk een flirt is of niet maakt niet uit het neemt niet weg dat ik deze toch enigszins achterlijke weg kies om een poging te wagen mijn excuses aan te bieden. simpel weg omdat ik niet vriendelijk terug lachte of een simpel weg 'hoi' zei en misschien een fijn gesprek had gehad. Mijn gedrag was die gelijk aan de doorgewinterde Hollander, wat afstandelijk, kil, en ongeïnteresseerd, maar vooral verlegen en introvert.

Afijn mocht dit bericht jou ooit bereiken. bij deze mijn excuses, het had mogelijk ooit kunnen leiden tot een leuk gesprek. En immers zijn we alle al zo a-sociaal geworden door onze telefoons en andere ontwikkelingen. Een gemiste en kans en daarmee een kwalijke zaak een teloorgang van de romantiek van het leven die ik eigenlijk zo koester.

Wie ik was nouja ik was samen met een enorme groene tas.
Droeg ook nog eens een groene broek, donker blauw vest en een blauw t-shirt.
En heb een beetje donkerbruin (enigszins lang) haar.
owh ja en blauwe ogen en ik had een haar elastiekje om me armen.
En ik ben enigszins slank zal maar zeggen.

Jij had geverfd haar rood tegen roze aan in een knot / staart. (ik twijfel een beetje)
Droeg een bril, een zwart dames hemd (bedoel niet een blouse / shirt).
Je droeg een zwarte tas met je mee met een witte tekst erop (een mode merk of winkel?) En had een klein rugtas bij die 'vrolijk' gekleurd was en enkele patches / opstikkels had van bands als Rammstein etc. Verder zag je er beeldschoon uit.

Aangezien ik dit soort dingen nooit doe ga ik ervan uit dat het niks uithaalt.
Desondanks hoop ik dat het toch iets bereikt.

Ter afsluiting
men kan beter verzuipen in de diepte van onvervulde verlangens
en vervulde verlangens vervangen met nieuwe verlangens.
Om zo het verlangen naar verlangen en het verlangen zelf te koesteren.
Want na verlangen is er niets meer dan alleen de leegte van voldoening.



Rapporteer deze oproep!

Je naam:
Je e-mail adres:
Waarom is deze oproep overbodig?

Resterende tekens (min. 50 tekens): - (max. 100)