Flirt, Contact of ov-ontmoeting in de trein naar Apeldoorn!


28 Februari 2019 hadden we oogcontact in de trein van station Utrecht Centraal naar station Apeldoorn
Op station Apeldoorn verloren we elkaar uit het oog
Je dochter en jij stapten op donderdag 28-02-2019 tegen 19.00 uur op Utrecht Centraal in de trein richting Amersfoort. Lin zoals jij haar noemde (afkorting?), een kleine blonde meid van ongeveer 5 jaar, dook overenthousiast op de vierzits naast ons. Ik, kort blond haar spijkerbroek, grijs vest, groene jas en een propvolle blauwe Eastpak rugzak, reisde samen met een vriendin met een donkere huidskleur en donkere krullen. Jouw dochter droeg een rode cape van Roodkapje en jij, spontane meid met een leuke uitstraling van begin 30 jaar (gok ik), droeg je bruine haar in een staart en had een koffer bij je. Lin vertelde, tussen het eten van haar frikandel door, dat jullie bij de Efteling waren geweest en er ook hadden geslapen. Op mijn vraag of het de winter- of gewone Efteling was, moest je mij het antwoord schuldig blijven.

Hoe we precies op het onderwerp kwamen weet ik niet meer. Maar op een gegeven moment zei je tegen Lin dat ze misschien wel bij mij mocht wonen. Ik gaf aan dat dit wel mocht. Ze wilde eerst nog weten of er ook andere kinderen woonden. Ik zei dat dat niet het geval was, maar dat ze wel een eigen kamer kon krijgen. Lin twijfelde en jij vertelde haar, dat ze wel bij jou op bezoek mocht komen, wanneer ze bij mij ging wonen. Om vervolgens te vragen waar ik woonde. Almelo dus. Je vertelde Lin dat het nog verder was dan Oma, die in Twello woonde. Lin kwam tot de conclusie dat ze dan wel voor 1 nachtje bij mij wilde blijven slapen.

Toen we station Amersfoort naderde bleek dat we allen moesten overstappen. Vertwijfeld vroeg je of wij ook dezelfde trein moesten hebben. Jullie moesten namelijk naar Apeldoorn. Bij het uitstappen heb ik Lin bij de hand genomen om haar te helpen met uitstappen. Gezamenlijk zochten we naar een "normale" coupe, maar zagen alleen maar stilte coupés. Uiteindelijk bleek de "normale" coupe redelijk vol te zitten, waardoor we uit elkaar kwamen te zitten. Lin kwam nog wel een paar keer naar mij toe. O.a. met de plattegrond om te laten zien waar de Sprookjesboom stond. Later kwam ze nog met een pen. Achteraf gezien had ik die pen moeten gebruiken om mijn gegevens op te schrijven en aan jou moeten geven. Maar dat is altijd achteraf hè!

In Apeldoorn stapten jullie uit en toen jullie op het perron stonden zwaaiden we elkaar nog vriendelijk gedag. De trein vertrok en ik begon te balen dat ik niet meer over jou te weten ben gekomen. Daarom hoop ik jou via deze weg toch nog eens weer kunnen te zien. Deze keer misschien zonder een aandachttrekkend Roodkapje?